کارگران در ایران در سایه دستمزد ناچیزی که از طرف شورای عالی دستمزد تعیین می شود و از طرف کارفرما پرداخت می گردد زندگی سخت و طاقت فرسایی را تجربه می کنند.طبقه کارگر در ایران بیش از ۶۰ درصد از جمعیت کشور را تشکیل داده و خیل عظیم این جمعیت با همان حداقل دستمزدی که چندین برابر زیر خط فقر قرار دارد زندگی می کنند به نظر می رسد چنین دستمزدی بیشتر به ابزار ی سرکوبگرانه شبیه است تا امر واقع ۰.با توجه به برآوردهای ساده و اولیه و با در نظر گرفتن هزینه های خورد و خوراک؛پوشاک؛مسکن:ایاب و ذهاب؛بهداشت تحصیلات و تفریح و مجموعه آیتم های ثابت و متغیر دیگر سبد معیشت یک خانواده کارگری نباید از ۳۰ ملیون تومان در ماه کمتر باشد.وقتی یک خانواده کارگری ۷و۸ میلیون تومان اجاره مسکن پرداخت میکند تعیین حداقل دستمزد ۸ ملیون تومان می تواند چه تاثیری در سرنوشت و بهبود ارتقای وضعیت مالی کارگر داشته باشد؟. ما هر ساله شاهد تعیین دستمزد چندین برابر زیر خط فقر هستم که تاثیر بسیار مخربی بر سلامت جسمی کارگران از لحاظ تامین نشدن مقدار کالری مورد نیاز کارگران وهم از لحاظ سایکولوژی تاثیرات منفی بر جایی گذاشته.تعین دستمزد باید مطابق با اصل ۴۱قانون کار و با مشارکت خود کارگران صورت گیرد به گونه ای که بتواند با تورم و وضع موجود از لحاظ هزینه ها مطابقت داشته باشد و خانواده کارگری بتواند از یک زندگی انسانی و شرافتمندانه برخوردار شود .جامعه بشری مدیون فداکاریها و تلاش بی وقفه ی کارگرانی است که نقش پر رنگی در توسعه و نوآوری و خلاقیت داشته اند و اینک شایسته نیست از وجود یک زندگی سخت طاقت فرسا رنج ببرند.تشکلات کارگری در بخش صنعت ساختمان خود را هم سرنوشت با دیگر کارگران خدماتی و تولیدی می بیند و معتقدیم با همبستگی بیشتر می توانیم در تعین سرنوشت خود و خانوادههایمان نقش موثری داشته باشیم
روابط عمومی انجمن صنفی کارگران و استادکاران ساختمانی شهرستان بانه
