حکومت سرمایه داران در ایران که پایه های قدرت خود را بر استثمار و ستم و آدمکشی بنیان نهاده است، در هفته های گذشته دست به اعدام دهها زندانی که در جریان اعتراضات دیماه 404 دستگیر شده اند، زده است. قوه قضاییه به عنوان ماشین کشتار حکومت اسلامی ، در هراس از اعتراضات اجتماعی و در جهت ایجاد وحشت در جامعه ، ازشرایط جنگی به عنوان فرصت و نعمتی برای سرعت بخشیدن به صدور و اجرای احکام اعدام حتی با اتهاماتی مانند پناه دادن و کمک به مجروحین در جریان اعتراضات دیماه ، استفاده میکند.
روزانه تعداد زیادی از زندانیان دستگیر شده بدون محاکمه عادلانه و حق برخورداری از داشتن وکیل و دفاع از خود به جوخه های اعدام سپرده شده اند. خانوادههای محکومین به اعدام در حالی که نگران جان عزیزان خود هستند به تجمعات اعتراضی در مقابل زندانها و قوه قضائیه دست زده اند و خواهان لغو مجازات اعدام شده اند.
مجازات اعدام، ضد انسانی ترین ابزار اعمال خشونت جمهوری اسلامی است که تنها راه بقای خود را فقط در ایجاد رعب و وحشت در جامعه میبیند. حکومتی که هزاران انسان را در خیابانها طی روزهای 18 و 19 دیماه 404 به قتل رساند ه است، در وحشت از دادخواهی و مطالبهی حق زندگی انسانهای مبارز و آزادیخواهی که در این خیزش جان خود را از دست دادند، با تداوم اعدامها به شنیع ترین شکل می خواهد از اعتراضات و مبارزات مردمی ممانعت کند.
تلاش حکومت برای اجرای احکام اعدام ابوالفضل_سپاهی و امیرحسین_صفری در ملاء عام، با اعتراض مردم اصفهان نسبت به این فاجعه انسانی و مطالبه عدم اجرای حکم اعدام روبرو شد. این تجمعات اعتراضی با ضرب و شتم و دستگیری معترضین پاسخ گرفت.
حاکمیت جمهوری اسلامی از بدو یر کار آمدنش با قتل عام مبارزین و کمونیستها در دهه 60 در سالها ی گذشته با اتهام های واهی نظیر به خطر انداختن امنیت کشورو یا رابطه با دشمن خارجی با صدور احکام اعدام و ایجاد رعب و وحشت در جامعه ، تلاش میکند تا اعتراضات و خیزشهای اجتماعی را متوقف کند. اما اعتراض به این قتل عمد دولتی که هر روز قربانیان بیشتری میگیرد، نه تنها توجه جامعه ایران بلکه جامعه بین المللی را هم به خود جلب نموده است. مردمی که هر روز شاهد این اعدامها هستند در دیماه، مرگ را به چشم دیده اند، دامنه کشتار بقدری وسیع و فاجعه بار بود، که هرکدام حداقل شاهد به قتل رسیدن یا مجروح شدن یکی از اعضای خانواده، یک همسایه، یک دوست، یک همکار یا دیگر نزدیکان خود بوده اند. این مردم این رفتار خشونت آمیز را نه نشانه ایی از اقتدار بلکه نشانه ناتوانی و استیصال حکومت در پاسخ گویی به خواستها و مطالبات مردم و فقر و فلاکت و معضلات اجتماعی ، می بینند.
اعتراض دو هفته ایی 1500 زندانی در زندان قزلحصار با مطالبه متوقف نمودن اعدامها در همسویی با اعتراضاتی است که بطور سازمان نیافته درخارج از زندان جریان دارد.
در شرایط جنگی امروز که حیات و هستی میلیونها انسان به دلیل جنگ افروزی حکومت های سرمایه داران به گروگان گرفته شده، و حکومت اسلامی در هراس ازاعتراضات اجتماعی ، به مجازات اعدام به عریان ترین شکل برای سرکوب جامعه متوسل شده است، لغو مجازات اعدام و جلوگیری از اجرای احکام ثادر شده به سازماندهی گسترده خانواده های محکومین و بخشهای گسترده تر جامعه که به این نابرابریها و قساوت جکومتی معترض هستند گره خورده است. تنها یک جنبش وسیع ضد اعدام و مبارزه پیگیربرای الغا مجازات اعدام می تواند تضمین کننده پایانی بر عمد دولتی باشد.
در همراهی با خانوادههای زندانیان محکوم به اعدام و تمام انسانهای آزادیخواه که بر علیه این جنایت بشری مبارزه می کنند و می خواهند صدای زندانیان محکوم به اعدام باشند با شعار “لغو اعدام، زنده باد زندگی” متحدانه هم صدا شویم
کارزار پشتیبانی از کارگران ایران
نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در ایران
مرداد ۱۴۰۵ – آگوست ۲۰۲۶
