یکشنبه ۲۵ مرداد ، راهپیمایی و تجمع اعتراضی بازنشستگان تامین اجتماعی شوش در
در دمای ۵۰ درجه بالای صفر خوزستان
نه به «زندگی معمولی»؛ آری به زندگی شایسته انسانی
کسانی که ثروتهای نجومی خود را بر کار و رنج ما کارگران بنا کردهاند و از تمام نعماتی که حاصل دسترنج کارگران است بهرهمند میشوند، توسط رسانه ها و تحلیل گران قلم به مزد، با ژستی حقبهجانب و با ادعای اینکه به فکر زندگی کارگران، زحمتکشان و فرودستان هستند، تلاش میکنند خواستههای ما را در یک عبارت خلاصه کنند: «کارگران یک زندگی معمولی میخواهند!»
اما این تصویرسازی، چیزی جز تحقیر خواستههای انسانی و برحق ما نیست. گویی ما شایسته بهترینها نیستیم؛ گویی باید به اندکی ناچیز از آنچه خودمان تولید میکنیم قانع باشیم و حتی برای داشتن یک «زندگی معمولی» شکرگزار باشیم.
نه! ما زندگی معمولی نمیخواهیم؛ ما زندگی شایسته انسانی میخواهیم.
ما خواهان زندگیای سرشار از رفاه، آسایش، امنیت، آزادی، برابری و کرامت انسانی هستیم؛ زندگیای که حاصل دسترنج خود ماست، اما سالها توسط سرمایهداران و صاحبان قدرت به تاراج رفته است.
زندگی شایسته انسانی یعنی:
برخورداری همه انسانها از امکانات مادی و معنوی شایسته یک زندگی انسانی؛
دسترسی آزاد، برابر و همگانی به امکانات و منابع موجود در جامعه؛
داشتن مسکن مناسب و امن برای همه؛
برخورداری از خدمات پزشکی و درمانی رایگان و همگانی؛
آموزش و تحصیل رایگان، حق آموزش و تحصیل به زبان مادری؛
پایان دادن به هر شکل از ستم ملی، جنسی و جنسیتی؛
برخورداری همگان از تأمین اجتماعی و خدمات رفاهی شایسته؛
حق ما کارگران، زحمتکشان و دیگر مردم تحت ستم برای تصمیمگیری درباره زندگی و سرنوشت خود؛
آزادی بیان، تشکل، اعتراض و اعتصاب و حق فعالیت اجتماعی و سیاسی بدون ترس از بازداشت و سرکوب؛
مخالفت با بازداشت و زندانی کردن انسانها به دلیل بیان عقیده، اعتراض، فعالیت سیاسی، فرهنگی و اجتماعی یا دفاع از حقوق خود و دیگران؛
مخالفت با هرگونه شکنجه، رفتار غیرانسانی و شرایط تحقیرآمیز در زندانها؛
لغو مجازات اعدام و دفاع از حق حیات به عنوان یکی از بنیادیترین حقوق هر انسان.
ما نمیخواهیم برای مطالبه حقوق خود با تهدید، بازداشت، زندان و اعدام روبهرو شویم. جامعهای شایسته انسانهاست که در آن هیچکس به دلیل اعتراض به بیعدالتی، نابرابری، دفاع از حقوق کارگران و زحمتکشان یا بیان عقیده خود، از آزادی و حق حیات محروم نشود.
ما تولید میکنیم، ما میسازیم، ما زندگی را میچرخانیم و ما نعمات جامعه را خلق میکنیم.
پس حق ماست که بر سرنوشت خود حاکم باشیم. حق ماست که در برابر ستم و استثمار بایستیم. حق ماست که آزادانه اعتراض کنیم، تشکل داشته باشیم و از حقوق خود دفاع کنیم. حق ماست که زندگی شایسته انسانی داشته باشیم.
نه به «زندگی معمولی»!
آری به زندگی شایسته انسانی!
نه به بازداشت و زندان برای عقیده و اعتراض!
نه به اعدام!
آری به آزادی، برابری، رفاه، امنیت و کرامت انسانی برای همه!
