در فاصله میان اول ماه مه 2023 تا روز جهانی کارگر سال 2024 میلادی جهان سرمایه داری همچنان شاهد گسترش فقر، بی حقوقی و سرکوب توده های معترض و کارگران از یکسو و از سوی دیگر شاهد گسترش نظامی گری و نسل کشی و کشتار زنان وکودکان از سوی دولتهای سرمایه داران بود.
با تشدیدرقابتهای سیاسی ، اقتصادی و نظامی میان بلوک های رقیب سرمایه داری ، دولتها برای تامین هزینه های این تنش ها و تقابل ها، فقر و فلاکت گسترده تری بر طبقه کارگر تحمیل کردند.
جهش قیمت های پایه زندگی در عرصه جهانی ، شرایطی را فراهم آورد تا نیروی کار جهانی و بخش اصلی آن یعنی طبقه کارگر ناچار به ادامه کار در شرایط دشوارتری باشد. انبوه بیکاران و فشار ناشی از افزایش قیمت کالاهای اساسی ، بخش های گسترده ای از کارگران در کشورهای مختلف را ناچار کرد تا با اعتصاب و اعتراضات خیابانی به مقابله با شرایط موجود برخیزند.
میلیونها کارگر از هند و بنگلادش ، ایران و ترکیه تا بریتانیا ، آلمان و فرانسه ،کانادا و ایالات متحده و آمریکای جنوبی در اعتراض به شرایط دشوار کار، نا امنی شغلی، قراردادهای موقت، حق ایجاد تشکل و افزایش دستمزدها دست به اعتصاب و اعتراضاتت خیابانی زدند.
از سوی دیگر حمله رژیم اسراییل به غزه و نسل کشی مردم فلسطینی در این منطقه، بخش هائی از طبقه کارگر متشکل در کشورهای مختلف را در اعتراض به این جنایات به خیابان کشاند. در برخی از کشورها از جمله بریتانیا، کارگران نه تنها همدوش سایر نیروهای معترض به این جنایات به خیابان آمدند، بلکه اتحادیه های کارگری نقش تعیین کننده ای در سازماندهی این اعتراضات مستمر دارند.
در ایران نیز مانند سالهای گذشته سرمایه داران و جاکمیت شان همچنان با ابزارهای سرکوب دولتی و قانونگذاری خود سیاست فشار حداکثری به طبقه کارگر در زمینه اقتصادی و سیاسی و اجتماعی را ادامه داد. با تسلط راست ترین گرایش اقتصادی بورژوازی ایران بر نهادهای حکومتی و اجرائی، روند حذف خدمات اجتماعی و پایین نگهداشتن سطح زندگی کارگران و اقزایش شدت استثمار با جدیت پیگیری شد. روند تعیین حداقل دستمزد برای سال 1403 که مستقیما توسط تشکلهای کارفرمائی و دولت به عنوان کارفرمای بخش عمومی صورت گرفت، به خوبی نشان میدهد که تلاش قهری رژیم اسلامی طی چند دهه گذشته برای جلوگیری از متشکل شدن کارگران چه مواهبی برای سرمایه دارن دارد.
علیرغم همه فشارهای امنیتی و سیاسی بر فعالین کارگری در سال گذشته، اعتراضات گسترده در بخش های نفت و گاز و کارگران بخش های مختلف صنعتی و خدماتی ، پرستاران و بازنشستگان نشان داد که طبقه کارگر همچنان در تلاشی جمعی برای تغییر شرایط زندگی است. عکس العمل کارگران به تعیین میزان حداقل دستمزد سال 1403 به خوبی نشان داد که چشم اسفندیار طبقه کارگر ایران در تغییر شرایط معیشتی و اجتماعی ، همچنان نبود تشکلهای توده ای کارگران برای سازماندهی اعتراضات گسترده اجتماعی است. در فاصله میان اول ماه مه 1402 و روزجهانی کارگر 1403 اعتراضات مستمر بازنشستگان که موتور محرک اعتراض نیروی کار به شرایط معیشتی بود ، نشان داد که هر سطحی از اعتراضات سازمانیافته و منظم تا چه حد در تغییر شرایط میتواند موثر باشد.
با نگاهی به مطالبات و اعتراضات کارگران درکشورهای مختلف طی یک سال گذشته به خوبی میتوان مشاهده کرد که مطالبات طبقه کارگر جهانی با سایه رو شن هائی ، مطالباتی مشترک است. میزان دستمزدها، شرایط کار، حق تشکل و اعتراض به قراردادهای موقت و شدت استثمار، مطالبات بخش های مختلف طبقه کارگرجهانی در یک سال گذشته بوده است.
در یک سال اخیرمیلیونها کارگر در کشورهای مختلف با مطالبه افزایش دستمزد در بخش های مختلف دست به اعتصاب و اعتراض زده اند و در بسیاری از موارد میزانی از افزایش دستمزدها را به دولتها و کارفرمایان تحمیل کرده اند. در ایالات متحده بخش هائی از کارگران پس از مبارزه ای طولانی موفق شدند تا به حق ایجاد تشکلهای خود دست پیدا کنند. در هند و بنگلادش هزاران کارگر با اعتصاب و اعتراضات خیابانی گسترده مطالبه ایجاد محیط های کار بهداشتی و امن را به کارفرمایان تحمیل کردند . در ایران نیز علیرغم تعیین حداقل دستمزد شرم آور توسط دولت و کارفرمایان، انجمن های کارگران ساختمانی کردستان با دعوت از نمایندگان کارگران متشکل در انجمن ها ، دستمزد کارگران ساختمانی در این استان را تعیین وبه نهادهای حکومتی تحمیل کردند.
اما موقعیت طبقه کارگر چه در سطح جهانی و چه در سطح ملی مستقیما تابعی است از شرایط دشمن طبقاتی اش یعنی بورژوازی .
شرایط عمومی جهان سرمایه داری نشان میدهد، اختلاف میان بلوک های سرمایه در جهان عمق بیشتری یافته است. هزینه این رقابتها مستقیما از دسترنج میلیونها کارگر در سراسر جهان ربوده میشود. افزایش سرسام آور هزینه های زندگی در جهان تنها یکی از تبعات این رقابت یعنی رقابت بر سر میزان چپاول و بهره کشی هرچه بیشتر از مردم جهان است. به موازات بالا گرفتن تخاصمات دولت های سرمایه داران، نه فقط فقر و فاقه در جهان افزایش یافته بلکه هزاران نفر در مناطق جنگی جان خود را از دست داده اند و بسیاری از جوامع درگیر در این جنگ های نیابتی تا آستانه فروپاشی پیش رفته اند.
تشدید و ادامه این روند میتواند به فقر و فلاکت و بیکاری میلیونها نفر در جهان منجر شود و بحران های انسانی گسترده ای نظیر نسل کشی و کشتار در غزه را به وجود آورد. این شرایط باعث میشود تا نه فقط طبقه کارگر در این مناطق قربانی شود بلکه بخش های گسترده تر طبقه کارگر جهانی برای تامین هزینه های این جنگ ها و رقابتها با شرایط دشوارتر کار و زندگی مواجه شود.
اگرچه این شرایط میتواند شرایط دهشتناکی را برای مردم جهان ایجاد کند، اما از سوی دیگر نیز سرمایه داران و دولتهایشان را در واحدهای ملی آسیب پذیرتر میکند. به همین دلیل در شرایط پیش رو، دخالت متشکل طبقه کارگر چه در مقیاس ملی و چه در مقیاس جهانی نقش تعیین کننده ای در پیشگیری از گسترش این فجایع خواهد داشت. دخالتگری تشکلهای کارگری و کارگران سوسیالیست در اعتراض به نسل کشی در غزه ، نشانه ای از این دخالتگری کارگران در موضوعات انسانی جهان کنونی است. دخالتگری که با حضور گسترده تر کارگران سوسیالیست و مارکسیست میتواند ابعاد گسترده تر و جهانی به خود بگیرد.
امروز بیش از هر زمان دیگر مسائل و معضلات طبقه کارگر و به تبع آن مطالبات آن مشترک و جهانی است .
از همین رو مبارزه متشکل طبقه کارگر در مقیاس ملی پیوندی ناگسستنی با مبارزه طبقاتی کارگران در سطح جهانی دارد.
ضرورت تشکلیابی توده ای از ملزومات مبارزه محلی و بین المللی کارگران است ، چرا که بدون حضور متشکل کارگران در عرصه های مختلف نبرد برای زندگی و تغییر شرایط ضد بشری سرمایه دار ی ، جهان با آینده ای هولناک و نومید کننده مواجه خواهد بود.
اول مه 2024- 11 اردیبهشت 1403
زنده باد اول ماه مه روز جهانی کارگر
زنده باد همبستگی جهانی کارگران
پیش به سوی مبارزه متشکل با نظام سرمایه داری
نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در ایران
کارزار پشتیبانی از کارگران ایران
شورای همراهی با آلترناتیو کارگری در ایران
